Της έρημης ξερολιθιάς μια απόκοσμη κραυγή, τον μουντό του λήθαργο, δεν τάραξε. Ήτανε, λέει, καταμεσής σε πέλαγο βαθύ κι ολόγυρά του κόκαλα λευκά, ξεγυμνωμένα, αρμένιζαν. «Έλεος», ούρλιαξε η ρυτίδα η βαθιά, εκεί ανάμεσα στα δυο σμιχτά του φρύδια. Έφτυσε μια…